موسسه پردازشگران

تماس با ما

02

چهل‌گام‌

01

چهل‌گام‌

علی‌ذوعلم‌

‌به‌سفارش‌کانون‌اندیشه جوان‌

ناشر: مؤسسه فرهنگی‌دانش‌و اندیشه‌معاصر

 

مقدمه‌

خورشید را مگر می‌توان‌از تابیدن‌باز داشت‌؟ و ابر را از باریدن‌؟ وسایه‌سار را از لطافت‌؟ و اقیانوس‌را از خروش‌؟ و ژرفای‌آن‌را از صدف‌های‌پرگوهر؟ و چکاد را از بزرگی‌و عظمت‌؟ و ستاره‌های‌درخشان‌را از نشان‌دادن‌راه‌ِ نجات‌؟ و کشتی‌را از برگرفتن‌انسان‌های‌سرگشته‌و حیرت‌زده‌درطوفان‌ها و رساندن‌به‌ساحل‌امن‌و آرامش‌؟ و چراغ‌های‌فروزان‌را از تاباندن‌فروغ‌ِ هدایت‌؟ و درختان‌طیّب‌و ریشه‌دار را از میوه‌های‌شیرین‌وحیات‌بخش‌؟ و چشمه‌سارهای‌جوشان‌و گوارا را از سیراب‌ساختن‌تشنه‌لبان‌؟و رودهای‌خروشان‌را از آبیاری‌مزرعه‌ها و مرغزارها؟ و آبشارهای‌ریزان‌رااز ریزش‌ِ مایه‌حیات‌؟ …. و دسته‌گل‌ِ محمّدی‌را از بوی‌خوش‌؟

و انسان‌های‌کامل‌را مگر می‌توان‌از جلوه‌گری‌ در عرصه‌رشد و تکامل‌و میدان‌داری‌ِ هدایت‌و تعالی‌بازداشت‌؟ و اولیای‌حق‌را از دست‌گیری‌خلایق‌؟ و سالکان‌طریقت‌را از نشان‌دادن‌راه‌سلوک‌؟ و واصلان‌حقیقت‌را ازوصل‌و شهود؟ و پیشوایان‌نور را از پیشوایی‌ِ نوریان‌؟ و امامان‌ِ ایمان‌را ازامامت‌مومنان‌؟!

و علی‌ّبن‌ابیطالب‌، امیرمومنان‌، پیشوای‌متقین‌، درّ یگانه‌دوران‌، تنهانسخه‌درمان‌ِ دردهای‌مزمن‌و ریشه‌دار بشریت‌را مگر می‌توان‌از جاذبه‌معنوی‌و کشش‌ِ الهی‌اش‌بازداشت‌؟

و گذشت‌ِ نسل‌ها و قرن‌ها مگر می‌تواند چهره‌تابناک‌و نورانی‌او را ازذهن‌ها و دل‌ها پنهان‌سازد؟… و عربده‌مستان‌ِ قدرت‌و شهوت‌، مگر قادراست‌که‌صدای‌ملکوتی‌او را در پس‌ِ اعصار و قرون‌خاموش‌نماید؟… و کورچشمی‌خفاشان‌و شب‌پره‌ها مگر مجال‌آن‌را می‌یابد که‌بینایان‌و حق‌جویان‌را از حرکت‌به‌سوی‌این‌قطب‌حقیقی‌ِ عارفان‌ِ مجاهد و مجاهدان‌ِ عارف‌بازدارد؟

آری‌! خورشید، خورشید است‌، حتی‌اگر روزها و ماه‌ها در پس‌ِ ابرهاپنهان‌باشد، و علی‌(ع)، علی‌است‌حتّی‌اگر کاستی‌ها و سستی‌ها، بین‌ما و اوقرن‌ها فاصله‌انداخته‌باشد! او تجلی‌تام‌جمال‌و جلال‌خداست‌. او آیه‌تمام‌نمای‌هستی‌است‌. او بر چکادِ اندیشه‌و ایمان‌قرار دارد. او زمان‌و زمین‌رادر نوردیده‌و به‌امامت‌ِ خود، مومنان‌پاکباخته‌و راستین‌ِ همیشه‌تاریخ‌را به‌افتخاری‌بی‌بدیل‌رسانده‌است‌… او پیشوای‌ایمان‌است‌و پیشوای‌آنچه‌ایمان‌حقیقی‌برمی‌انگیزد: پیشوای‌عدل‌، تقوا، آزادی‌، آزادگی‌، عبودیّت‌، صدق‌،اخلاص‌، مجاهدت‌، صفا، عطوفت‌و شجاعت‌. پیشوای‌علم‌و آگاهی‌، پیشوای‌کار و تلاش‌، پیشوای‌خشوع‌و خضوع‌در برابر حق‌ّ و پیشوای‌خدمت‌به‌خلق‌در راه‌حق‌. پیشوای‌نرمی‌و رفق‌با محرومان‌و ستمدیدگان‌و پیشوای‌استقامت‌و استواری‌در برابر سرکشان‌و مستکبران‌. پیشوای‌تسلیم‌در برابر خدا وپیشوای‌سازش‌ناپذیری‌در برابر شیطان‌. و با این‌همه‌، او بنده‌ای‌است‌ازبندگان‌محمّد(ص)! و محمّد(ص)، بنده‌خداست‌!

و اینک‌پس‌از قرن‌ها مظلومیت‌علی‌(ع) و محرومیت‌ِ ما از علی‌(ع)،شعاعی‌از نور او بر پیکر خسته‌و خمودِ امّت‌ما تابیدن‌گرفته‌است‌! پس‌ازدوران‌های‌طولانی‌از انزوای‌مکتب‌و مرام‌علی‌(ع)، «مردی‌» از تبارعلی‌(ع)، روزنه‌ای‌از کانون‌نورانیت‌او به‌سوی‌امت‌اسلام‌گشود و با روح‌ِالهی‌خود، کاری‌روح‌اللّهی‌کرد. فاصله‌ذهنی‌و معنوی‌ما با علی‌(ع)، بسی‌بیشتر از فاصله‌زمانی‌و تاریخی‌، ما را از راه‌علی‌بن‌ابیطالب‌(ع) دور ساخته‌بود، و آن‌«مرد»، سدّ این‌راه‌را شکست‌و از سر راه‌برداشت‌. اینک‌شعاعی‌تابیده‌است‌، و خَلَف‌آن‌«مرد» ما را به‌علی‌(ع) فراخوانده‌است‌: به‌یاد علی‌،نام‌علی‌، راه‌علی‌، مکتب‌علی‌، اخلاق‌و معنویت‌علی‌، به‌عدالت‌وسازش‌ناپذیری‌علی‌، … و به‌همه‌آنچه‌از «علی‌» می‌توان‌گرفت‌، در حّدبضاعت‌و ظرفیت‌، به‌قدر معرفت‌و مجاهدت‌!

و مگر جز این‌میتوان‌از «ولی‌ّ» انتظار داشت‌؟ و مگر اولیاء، بر آن‌نیستند که‌انسان‌ها را به‌ولی‌ِّ کل‌ّ برسانند؟ و مگر نه‌این‌است‌که‌ولایت‌ِ دانایان‌امّت‌، برای‌آن‌است‌که‌مردمان‌را به‌دژ مستحکم‌ولایت‌راه‌نمایند و راه‌برند؟

و چه‌غافل‌اند و جاهل‌، کسانی‌که‌نَفَس‌پاک‌اولیاء را به‌نَفْس‌ِ خبیث‌خودقیاس‌می‌کنند! کسانی‌که‌بر این‌گمان‌اند که‌ولی‌ّ، خود را می‌خواهد و مردمان‌را به‌سوی‌خود می‌خوانَد! کسانی‌که‌چشم‌ِ دل‌را به‌دست‌دنیاطلب‌خود بسته‌اندو کار پاکان‌را قیاس‌از خود می‌گیرند! … بگذاریم‌و بگذریم‌و شیرینی‌و یادعلی‌و ولی‌را با تلخی‌ِ این‌قصه‌پرغصه‌درنیامیزیم‌!

اکنون‌نسیمی‌وزیده‌است‌. نفحه‌ای‌از نفحات‌الهی‌در ما دمیده‌شده‌است‌.باید آن‌را قدر بدانیم‌و آنچه‌می‌توانیم‌با گام‌های‌کوتاه‌و بلند، فاصله‌خود را باعلی‌(ع) هر چه‌کمتر سازیم‌، ذهن‌ بسته‌و دل‌ِ تاریک‌خود را با کلید نورانی‌علی‌(ع) باز و روشن‌نمائیم‌. در رفتار و گفتارمان‌از او سرمشق‌بگیریم‌و او راـ که‌دست‌پرورده‌اسوه‌اهل‌ایمان‌است‌ـ اسوه‌و الگوی‌خود قرار دهیم‌.

و این‌فرصت‌، برای‌جوانان‌و نوجوانان‌ِ پاک‌دل‌و پاک‌سرشت‌، بیش‌از مااز راه‌ماندگان‌، فراهم‌است‌. بویژه‌جوانان‌ِ اهل‌ِ دانش‌و بینش‌و اهل‌ِ سیر وسلوک‌، که‌در پی‌راه‌یافتن‌به‌مسیر و مسلک‌ِ امام‌امیرالمومنین‌علی‌بن‌ابیطالب‌ـ علیه‌صلوات‌الله‌و صلوات‌المصلّین‌ـ و درصدد رسیدن‌به‌بینش‌و منش‌ِ آن‌پیشوای‌بزرگ‌می‌باشند.

آنچه‌پیش‌رو دارید، چهل‌مروارید تابناک‌از اقیانوس‌معارف‌علوی‌است‌که‌می‌تواند چهل‌گام‌، ما را به‌راه‌علی‌(ع) نزدیک‌سازد. چهل‌درس‌ِآموختنی‌، که‌در زندگی‌ِ فردی‌و اجتماعی‌ِ ما سرنوشت‌ساز است‌. چهل‌تابلوی‌گویا و شفاف‌که‌سعادت‌آخرت‌و دنیای‌ِ ما را رقم‌می‌زند… زلال‌، مختصر وساده‌و در عین‌حال‌ژرف‌، استوار و جامع‌، برگرفته‌از متن‌فرمایش‌های‌امام‌علی‌(ع) و با استفاده‌از کلام‌وحی‌و رهنمودهای‌خاندان‌نبوّت‌… طرح‌واره‌ای‌است‌که‌جامعیّت‌و کمال‌ِ کلام‌و راه‌ِ علی‌(ع) را می‌نمایاند و مسیر ومسلک‌آن‌پیشوا را در عرصه‌های‌ مختلف‌نشان‌می‌دهد و فراگرفتن‌و گام‌نهادن‌در آن‌، محرومیت‌ما را از علی‌(ع) اندکی‌می‌زداید.

و چنین‌مقدر بود که‌آغاز این‌کار، ۱۸ ذی‌الحجه‌1420 هجری‌قمری‌باشد و انجام‌آن‌، ۱۷ ربیع‌الاول‌1421.

با این‌تفال‌به‌خیر، امید است‌که‌توفیق‌حرکت‌در راه‌محمّد(ص) و علی‌(ع)را داشته‌باشیم‌و با تمسک‌به‌ولایت‌، به‌آنچه‌این‌دو پدر امت‌خواسته‌انددست‌یابیم‌. ان‌شاءاللّه‌.

با درود بر آن‌دو نورِ الهی‌و سلام‌بر پویندگان‌راه‌آنان‌.

والحمدللّه‌

علی‌ذوعلم‌

۳۱ خرداد ۱۳۷۹

 

 

ديدگاه ها: